Myfieldnotes@schools across the divide in Cyprus: Pafhos Region (1)

myFieldnotes: Pafhos Region

***

I visited one of the lykeio in the district of Pafhos on Wednesday for class observation and interviews as part of my research. This is the second lyceum I visited in Pafhos region. The school has designated classrooms, sport fields and auditorium, with 350 students and 40 teachers. As in many other schools, element of Culture was displayed around the school through paintings, drawings, folklore and grafittis on the walls. 

While some teachers are from Pafhos and the area; there are teachers driving this school everyday from Limassol and/or teachers visiting the school from different regions of Cyprus on part-time basis.
***
I had an opportunity to meet the headmaster for an informal talk and then I attended a Road Safety Presentation as part of Traffic Week activity with teachers and students. The presentation, hold by a police officer from the Pafhos District, was highly informative, covering many issues! all important for our safety on the roads!
***
As planned, then, I went into the language class with language teacher. We had a revealing 45-minute Q&A session with the students. The list of questions the students asked is already illuminating. This session was also important for both students and I for addressing various issues they might have about my research. It was a great opportunity for breaking barriers with a TCY, they have never met before; engaging in a 2-way communication through Q&A session, and hopefully, building mutual trust.
***
The young Παφιτης and Παφιτισσα
🙂 invited me to visit their class next week because they want to prepare more questions 😉
***
It was very interesting experience for me to spend some time at the school setting there; engaging in different activities, sitting in the teachers room, and visiting a class and trying to understand policy in practice…
***

We are breaking barriers; SİGA SİGA…

STOP PAYING LIP SERVICE tO……..bla bla bla ;)

Kıbrıs’da,

Akvaryumdayız sanki!

Ayni dört duvara vuruyoruz, her defasında!

Farklı insanlar dalıyor, ayni sonuçlarla çıkıyor, değişim diyor, değişemiyor, değiştiremiyoruz…

Formüle ayni değeri koyup, farklı sonuç beklemek gibi…!

E sonuç hep ayni….

Çözüm için şansını deneyenler farklı

Problemi çözümde uygulanan formül-teknik ayni yada benzer…

E nerde o zaman sorun?

Kaçınılan gerçekler, düğümcük olarak geliyor elimize…

İki kişi yada 5-10 kişi de değil durumun müsebbibi..

Ne yapılmadı süreçte yada yapılamadı?

***

Katalizör görevi görmesi için sunulan dizi dizi fikirler…

Tepkiler, ayni; öneriler? öneriler de ayni…

Devreye girme zamanı?

Çözerken değil; düğümlendikten sonra…

Yani, o da ayni

Dar alanda kısa paslaşma…ya sonra?

Önce olması gereken, Plan-Program; hep sonraya kalıyor,

Fikirler; romantik, güzel…  güzel de….uygulanabilir mi?

Ortamı çözen fikirler mi onlar, yoksa hassasiyeti olanları tedirgin eden, tehdit olarak algılanan, külleri canlandıran, fikirler mi onlar?

Hedef kitle, “barış ve çözüm” isteyenler mi olmalı sadece, yoksa, pratikdeki teşhisi reçetelenmiş hastayı tedavi mi?

Yani, iyileş(tir)mek, mümkünse iyileştirmek, yaşatmak, canlandırmak ve çoğaltmaksa eğer amaç; konuşan herkesin sorumluluğu var, etkisi de olabilir, iyi yönde.

E o zaman; zamanında, yerinde, uygulanabilir fikirlerle yola çıkmalı, çıkmazda kalma durumunda, koridorlar oluşturmalı, var olan ortamda uygulanmaya müsait önerilerle.

***

Eğer mümkünse, mümkün olduğuna inanıyorum, şimdi de oluşan yeni düğümü çözmeye çalışırken ve çaba harcarken y-etkisi, misyonu olan insanlarımız vardır. Gerçekleşmesi mümkün; uygulanabilirliliği mümkün; “Çözüm ve Barışı” destekleyen, isteyen insanları heyecanlandıracak değil sadece; pratikte yani okullarda (kuzeyde ve güneyde) gerçekte; ne var ne yok düşünerek, özellikle:

40 yıldır;

sadece kendi acı ve kederini,

savaş travmalarını, kayıplarını duymuş;

duvarda görmüş, duvara çizmiş olduğu, hikayesiyle sempati kazanmış,

duyduklarıyla; endişe büyütmüş, güvenmemeyi; ötekinin varlığını varlığına tehdit görmüş, gösterilmiş, öğrenmiş; Rumu, “domuz yeyen gavur” diye bilen; Kıbrıs’ın Kuzeyi’nde Yunanca konuşmayan insanların da ayni zamanda Kıbrıslı olabileceğini anlamayan, bilmeyen, kabul etmekte zorlanan insanların varlığını da göz önünde bulunduralım…Uzar gider liste…

***

Ve hatta;

Maronitlerin kendi dilleri olduğunu, Ermenilerin de Kıbrıs’ta yaşadığını, geçmişte karma köylerin olduğunu, can-ciğer kuzu sarması olmaya değil, esasen ihtiyacımızın saygı duymak ve kabul etmek olduğunu anlamak ve benimsemek gerektiğini fark edip, farkındalık yaratmak gerektiğini yaymak gerek…

***

Önce durumu iyi teşhis etmek gerek, tek yönlü değil, hasta komplike vaka; teşhis ederken, yaşarsa ne yapacağından ziyade, yaşayabilmesi için ne yapmak lazım? buna masada yatan “senin için kim” tarafından değil; “insan” tarafından farkına vararak, anlamak ve mücadele etmek gerek…

***

Gideceğim okulun olduğu bir mahallede, Güney’de; KKTC bayraklarını gören noktadaki göçmen evlerinin bazılarında, Yunan bayrakları çekiliydi; bir başka okulda, 15 Kasım kutlarken sen kuzeyde, güneyde o gün travmalar anlatılır, anlatılmaktadır.

***

M2’si küçük adada, genel olarak birbirini sadece düşman bilmiş; düşman yetişmiş….merak etme fırsatı dahi verilmemiş…Sorguladığı zaman sınıfda kavga çıkabilir korkusuyla, bastırılmış, sorulmamış sorular varya daha….

***

Birinin hassasiyeti, diğerinin güvencesi ya

Birinin garantisi, diğerinin düşmanı ya

***

Var olan okul şartlarında, ki bir gecede değiştirmek ve değişmek mümkün değil madem, gerçekci, uygulamaya konabilecek öneriler ve eğitim politikaları üretilsin, aksi takdirde, sana-bana pozitif gelen bu düşüncede olmayana sadece tehdittir….!

***

Masa daha çok dağılır, toparlanabilirse; toparlansa bile…hayaller değil, gerçekleri kabul edecek ve üstüne gidebilecek cesaret lazım…

Masada olma sebebi, masadan kalkma sebebi!

Yada, “herşey güzeldi” de bu, bir damla mı oldu? yoksa, son damla, bu mu oldu?

Konu derin, kaybedilen zaman,

Sıkıntı,

Hakkatten sıkıcı…!

***

Bir gerçek var; çözüm olsa da olmasa da yine yaşamaya devam edeceğimiz yer, “işallah”, KIBRIS….eğitimde yeni bir beste şart, yeni şarkılar öğrenme zamanı; sistem error veriyor, yani, esas siz benimle, eğitimle, ilgilenin diyor…

Çözüm bir ihtimal,

Olsa da olmasa da!

Şarkıyı, farklı tondan denemek lazım. Detone olmaya devam ediyoruz, tonu bulamadık, prozedi hataları var, düzeltmedikce, çirkinleşiyor ortamdaki sesler.

***

Eğitim paydaşlarının rolü büyük,

Barış ve Çözüm sürecine paralel değil sadece gaile, daha geniş ve kalıcı bir eğitim sistemi için; eğitim politikaları üretilmeli, vaad ettiği Avrupalılığı, demokrasiyi, çok kültürlülüğü, tolerans-empati- vs içselleştirmiş ve “ötekini” sistemine farklı şekilde dahil etmiş, her daim, her şartta.

“Unutturmayı” hedefleyerek değil; “Nefret ederek “Hatırlamayı” benimseyerek değil, birlikte yaşamanın mümkün olabileceğini, tarihin farklı sayfalarını gün yüzüne çıkararak…siga siga….Radikal değişikliklerle değil; ama var olan programlarda dahi, büyük değişimler için küçük kırılmalar yaratmak mümkündür. Gözlemlerimden…

***

Sorun çıkdığında değil; süreçte, devam ederken…

Samimi, uygulanabilir, fikri sunayım da, olursa, iyidir; değil…!

Eğitim sistemleri, ötekinin varlığını “düşman” olarak kabul etmişlikten artık “ignore” aşamasına geçmişse; bununla mücadele etmeyi hedefleyen gerçekci fikirler sunarak…

***

Umutsuzluk, öldürür…

Ve umut, en son ölür

Kolay kurulmadı,

yeni bir anlayışla, zor olsa da, yeniden kurulmalı.

😉

myPhDjourney

Hi,

This blog is about my PhD journey in Education at Exeter University, UK.

I have a longstanding interest in intercultural and post-conflict peace-building through language education, derived from my personal experience of growing up in a monolithic society with a segregated education system in the divided and conflict-ridden context of Cyprus. I am keen to understand intergroup contact and relations, social interaction, social representations of language identity, covert and overt language implementation policy and education systems in conflict-ridden polities. I will undertake this research in secondary school settings based in northern and southern Cyprus.

I will be posting mostly about my field trips, border stories, and challenges of undertaking qualitative research in the public school settings in the conflict-ridden context of Cyprus.

afet.